Vademecum

Zanim zostaniesz wolontariuszem Parafialnego Zespołu Caritas „PZC” zapoznaj się z „Vademecum  PZC” 

I.  NAJCZĘSTSZE PYTANIA

1. Jak założyć Parafialny Zespół Caritas?

Parafialny Zespół Caritas (w skrócie PZC) w diecezji siedleckiej powołuje dyrektor diecezjalnej Caritas na wniosek proboszcza parafii (załącznik nr 3 – Wniosek powołania „PZC”). W odpowiedzi na wniosek dyrektor Caritas oficjalnie przekazuje proboszczowi parafii Akt Powołania Zespołu oraz Statut Parafialnego Zespołu Caritas

2. Jak działania należy podjąć przed oficjalnym powołaniem Parafialnego Zespół Caritas?

Po pierwsze:

Z inicjatywy zarówno  Proboszcza, Koordynatora Parafialnego bądź parafian należy wytypować grupę min. 3 – 4 osób chętnych do podjęcia się działań prowadzenia parafialnej grupy charytatywnej noszącej przesłanie bezinteresownej służby miłości względem bliźniego na terenie parafii i poza nią.

Po drugie:

We współpracy z Proboszczem należy rozeznać potrzeby w parafii, oraz możliwości jakie niesie założenie grupy charytatywnej. Należy także wziąć pod uwagę możliwości lokalowe stworzenia miejsca w którym będzie prowadzony przez Zespół „punkt pomocy doraźnej” oraz miejsce spotkań formacyjno-organizacyjnych.

Po trzecie:

Zapoznać się z zasadami i regulaminem funkcjonowania Parafialnych Zespołów Caritas Diecezji Siedleckiej dostępnych na stronie internetowej:

[aktualnie w przygotowaniu]

w zakładce Parafialne Zespoły Caritas, gdzie dostępne są wszystkie dokumenty niezbędne do utworzenia i funkcjonowania Zespołu.

[aktualnie w przygotowaniu]

Po czwarte:

W porozumieniu i za aprobatą Proboszcza wybrać Zarząd (zgodnie z Regulaminem PZC). Następnie wypełnić Wniosek Powołania PZC – zał. nr.3, który zostanie przesłany przez Proboszcza parafii do Dyrektora Caritas Diecezji Siedleckiej w następujący sposób:

– drogą elektroniczną pod adres:

koordynator.parafie@caritas.pl  lub  siedlce@caritas.pl

– pocztą na adres:

Bpa Ignacego Świrskiego 57, 08-110 Siedlce (pokój nr 14 lub 1)

tel. kontaktowy 780 061 313 (pon.-pt.:8:00-16:00)

– dostarczone osobiście na w/w adres.

3. Jak powołać nowy Zarząd na potrzeby Parafialnego Zespołu Caritas i jakie osoby wchodzą w skład Zespołu?

Aby powołać nowy Zarząd należy z inicjatywy zarówno Proboszcza, Koordynatora parafialnego  wytypować wśród parafian grupę min. 3 – 4 osób chętnych do podjęcia się działań prowadzenia parafialnej grupy charytatywnej w parafii. Ilość osób wchodzących w skład Zespołu może być większa, jednakże nie mniejsza niż 3 osoby.  Zgodnie ze statutem PZC (rozdz. III) w skład Zarządu Zespołu wchodzą następujące osoby:

Przewodniczący – Proboszcz, bądź Kapłan wyznaczony na opiekuna duchowego PZC

Prezes  – osoba świecka

Z-ca Prezesa –  j.w.

Sekretarz –  j.w.

Skarbnik –  j.w.

Jeżeli osób do współtworzenia i realizacji PZC jest więcej niż powyżej przestawione funkcje wówczas należą one do członków Zespołu.

Proboszcz  ma wówczas decydujący głos w wytypowaniu przynależnych funkcji dla poszczególnych osób.

Zarząd powołany jest wówczas na trzyletnią kadencję zgodnie z  Regulaminem PZC § 11 ust. 3. Kolejne wybory Zarządu PZC odbywają się już na zasadach głosowania wszystkich członków przynależnych do Zespołu.

4. Jakie jeszcze działania muszą być spełnione, aby formalnie rozpocząć zorganizowaną pracę Parafialnego Zespołu Caritas?

– Przygotowanie i przesłanie „Wniosku Powołania PZC” ( zał. nr 3) – patrz pkt.2 (po czwarte);

– Przygotowanie deklaracji członkowskich (załączniki nr. 4 do Statutu PZC);

– Zakupienie bloczków dowodów kasowych KP i KW (w celu przyjmowania darowizn finansowych);

– Pieczątką Parafialnego Zespołu Caritas;

– Przygotowanie tablic informacyjnych na potrzeby Parafialnego Zespołu Caritas;

– Przygotowanie formularza zestawienia wpływów i wydatków dla Parafialnego Zespołu Caritas;

– Przygotowanie Kartotek Podopiecznych;

– Stworzenie „Bazy Danych” np.: Darczyńców, Podopiecznych, organizacji pomocowych, … itp.

– Wyznaczenie przez Proboszcza:

  • pomieszczenia na pełnienie dyżurów,
  • przeprowadzanie zebrań i przechowywanie dokumentów,
  • pomieszczenia na magazyn darów rzeczowych,
  • gabloty ogłoszeń PZC lub miejsca na jej zawieszenie.

 

Wydatki związane z rozpoczęciem działalności PZC ponosi parafia.

Realizacja powyższych przygotowań stwarza podstawę do powiadomienia parafian komunikatem w niedzielnych ogłoszeniach duszpasterskich o rozpoczęciu działalności PZC, terminie i miejscu dyżurów  – dla umożliwienia kontaktowania się parafian z Zespołem. Wskazane jest równoczesne wywieszenie w gablocie ogłoszeń informacji i tekstu zatwierdzonych przez Proboszcza o „Zasadach działalności PZC”.

5. Jak często i w jaki sposób powinny być prowadzone spotkania organizacyjno-formacyjne dla członków Zespołu?

Kapłan odpowiedzialny za PZC razem z Zarządem (patrz pkt.3) ustala terminy oraz miejsce  spotkań. Spotkania powinny odbywać się co najmniej raz na trzy miesiące, jednakże dla formowania całej grupy wolontariuszy pod względem zarówno organizacyjnym jak i duchowym,  takie spotkania powinny się odbywać raz w miesiącu w terminie i o godzinie z góry ustalonej.

Spotkania te mogą być połączone w Mszą Świętą, która odprawiana byłaby w intencji wolontariuszy Parafialnego Zespołu Caritas oraz wszystkich Podopiecznych oraz Dzieł Miłosierdzia podejmowanych przez parafię. W oprawę takiej Mszy Świętej powinni wówczas włączyć się zarówno wolontariusze działający w Zespole jak i przedstawiciele innych wspólnot czy grup działających w parafii oraz Podopieczni korzystający z pomocy.

Plan spotkania powinien mieć ustalony i stały harmonogram, który realizuje i prowadzi Prezes PZC lub jego z-ca. W spotkaniu powinien uczestniczyć Przewodniczący, który rozpocznie i zakończy spotkanie  modlitwą oraz  błogosławieństwem. Przewodniczący jako osoba duchowna ma wpływ na kształtowanie i formowanie duchowe wszystkich członków Zespołu oraz osób wspomagających, może więc włączyć w stały harmonogram planu spotkania formację wolontariuszy przykładowo poprzez: rozważanie Słowa Bożego,  konferencje, cykl spotkań o zagrożeniach duchowych, prezentację różnych ciekawych i ważnych tematów, projekcję wartościowych filmów,  opracowanie listy książek, które warto przeczytać itp.

 

6. Przykładowy plan spotkania PZC:

  1. Modlitwa rozpoczynająca spotkanie:
  2. Działania zrealizowane
  3. Sprawy bieżące
  4. Działania do zrealizowania
  5. „Comiesięczne sprawozdanie finansowe”
  6. Sprawy różne/ustalenie dyżurów
  7. Czas na formację duchową
  8. Modlitwa i błogosławieństwo.

 

car

Charakter każdego spotkania jest szablonowy jednakże powinien być zawsze przemyślany, opracowany i dopasowany do bieżących potrzeb, prowadzonych akcji i kampanii zarówno parafialnych jak i diecezjalnych czy ogólnopolskich.

 

 

 

7. Jak angażować całą wspólnotę parafialną do włączania się w działania Parafialnego Zespołu Caritas?

Proboszcz jako Kapłan i „Pasterz” odpowiedzialny za całą wspólnotę parafialną w tym Parafialny Zespół Caritas  jest pierwszą osobą, która inicjuje i wspomaga działania Zespołu poprzez wsparcie duchowe, formacyjne, oraz organizacyjne. Jednakże zarówno Proboszcz, Wikariusze, Rada Duszpasterska, Liderzy poszczególnych wspólnot, czy grup parafialnych winni angażować się w działa miłosierdzia jak i  indywidualni parafianie, a także szkoły, przedszkola i inne organizacje pożytku publicznego działające na terenie parafii. Każda z osób, czy zorganizowanych grup winna zgłaszać na bieżąco pojawiające się potrzeby, szukać dróg ich rozwiązywania oraz sposobów niesienia pomocy, a także włączać się w bieżące akcje. Jak mówi Dekret o apostolstwie świeckich Apostolicam actuositatem  „Dziś działania na „polu” miłosierdzia powinny objąć wszystkich ludzi i wszystkie potrzeby (…) gdziekolwiek istnieje cierpienie spowodowane przeciwnościami lub chorobą, wygnaniem lub więzieniem, tam powinna zjawić się miłość chrześcijańska, która cierpiących szuka i znajduje, która spieszy, by otoczyć opieką, nieść ulgę i pociechę”.

Praktyczne sposoby  jakie PZC może podjąć w celu angażowania całej wspólnoty parafialnej w działa miłosierdzia na terenie parafii:

– Współpraca z Kapłanami, parafialnym Koordynatorem Dzieł Miłosierdzia i innymi wspólnotami, czy grupami na terenie parafii;

– Dobry przepływ informacji zarówno informujących całą wspólnotę parafialną o akcjach i działach aktualnie podejmowanych jak i o działaniach już zrealizowanych poprzez:

  • ogłoszenia parafialne,
  • gazetki parafialne,
  • gablota informacyjna,
  • strona internetowa itp.;

– Organizowanie prelekcji, spotkań informacyjnych, integracyjnych czy formacyjnych dla całej wspólnoty parafialnej i zachęcenie parafian do włączenia się w pomoc wolontariacką na rzecz  potrzebujących w parafii;

– Organizowanie festynów parafialnych, bali charytatywnych, kwest i innych akcji, które zaangażują parafian w ich udział oraz czynne zaangażowanie w dzieła miłosierdzia podejmowane w ramach parafii;

– inne…

8. Jak powołać nowo zgłaszających się wolontariuszy do członkostwa PZC?

Każdy nowy członek Zespołu winien wyrazić chęć uczestnictwa i niesienia bezinteresownej pomocy bliźniemu. Po akceptacji Przewodniczącego oraz Zarząd PZC przesyła droga elektroniczną, bądź pocztą wypełnioną  „Deklarację Przystąpienia do PZC” – zał. nr. 4 do Statutu PZC  na adres Caritas Diecezji Siedleckiej, 08-110 Siedlce, ul. Bpa Ignacego Świrskiego 57 (pokój nr. 14). W tytule należy napisać „Deklaracja Przystąpienia do PZC”, bądź na adres elektroniczny: koordynator.parafie@caritas.pl lub  siedlce@caritas.pl (patrz pkt. 2)

Po przesłaniu „Deklaracji członkowskich”  zostaną wystawione legitymacje, które następnie można odebrać osobiście w biurze Caritas Diecezji Siedleckiej (adres podany wyżej), bądź odebrać z „Półki Dekanalnej” w Kurii Diecezji Siedleckiej poprzez Kapłana w parafii.

„Deklaracja Przystąpienia do PZC” można pobrać ze strony internetowej:  [aktualnie w przygotowaniu] w zakładce „Parafialne Zespoły Caritas”, gdzie dostępne są wszystkie dokumenty niezbędne do utworzenia i funkcjonowania Zespołu, bądź osobiście w biurze Caritas Diecezji Siedleckiej (adres podany wyżej).

9. Jak powiadomić o zmianach osobowych w PZC?

Wszelkie zmiany osobowe zarówno w PZC dotyczące Kapłana jako opiekuna duchowego (Przewodniczącego) jak i poszczególnych jego członków  winny być przesłane do Głównego Koordynatora PZC – Caritas Diecezji Siedleckiej w następujący sposób:

– drogą elektroniczną pod adres:                   koordynator.parafie@caritas.pl  lub  siedlce@caritas.pl

– pocztą na adres:

Bpa Ignacego Świrskiego 57, 08-110 Siedlce (pokój nr 14)

tel. kontaktowy 780 061 313 (pon.-pt.:8:00-16:00)

– dostarczone osobiście na w/w adres.

W tytule należy podać do kogo maja być dostarczone w/w aktualizacji, tj.:

(w tytule: dla Głównego Koordynatora PZC – aktualizacje)

10. W jaki sposób przyjmować darowizny finansowe na potrzeby PZC?

Zasadą bezwzględnie obowiązującą w PZC jest to, iż każdy wpływ pieniężny, jak też wydatkowana kwota, wymagają udokumentowania. Należy stosować ogólnie przyjęte  dowody kasowe –przychodowy KP i rozchodowy KW wystawiane w dwóch egzemplarzach (oryginał i kopia). Przy dokonaniu wpłat gotówkowych przez osoby fizyczne lub prawne (jednorazowe ofiary) oryginał dowodu wpłaty (KP) otrzymuje wpłacający, a kopia pozostaje w aktach skarbnika, jako podstawa do odnotowania wpłaty składek członkowskich na odwrocie deklaracji i w „Rejestrze wpłat składek”  oraz odnotowania tego faktu w zestawieniu wpływów i wydatków dla Parafialnego Zespołu Caritas. Przy pobieraniu ofiar pieniężnych w ramach działań parafialnych przy zbiórkach przykościelnych i kwotach przekazywanych za pośrednictwem konta bankowego – w dokumentach skarbnika pozostają oryginały jako podstawa wpisu wpływu w w/w  zestawieniu. Kopie, w tych przypadkach zbędne, podlegają zniszczeniu.

Wpłaty na PZC, na podstawie art. 21 pkt.79 oraz art 26 ust.1 pkt. 9 podatku dochodowego od osób fizycznych, a także art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego oraz art.18 ust.1 podatku dochodowego od osób prawnych, w określonych procentach, właściwych dla danej podstawy prawnej, zwolnione są z podatku, bądź podlegają odliczeniu od dochodu.

Wystawienie dowodu wypłaty KW przez skarbnika  może nastąpić wyłącznie w oparciu o dokument źródłowy (wniosek, rachunek) rozpatrzony przez Zarząd i pisemnie zaakceptowany przez jej prezesa lub inną upoważnioną osobę. Kopie dowodów wypłaty KW zapomóg otrzymuje prezes, przechowując je  odnotowując udzielenie zapomogi w podręcznym zeszycie, pod nazwiskiem osoby podopiecznej dla celu informacji i kontroli udzielonej tej osobie pomocy. Oryginały dowodów wypłaty, z dołączonymi (dopiętymi) do nich dokumentami źródłowymi, przechowywane są w aktach skarbnika, stanowiąc podstawę dla wpisu wydatków w zestawieniu wpływów i wydatków dla Parafialnego Zespołu Caritas. Na koniec każdego miesiąca skarbnik na podstawie dokumentów kasowych winien sporządzać „Sprawozdanie finansowe” omawiając je na zebraniu Zarządu, a po upływie roku kalendarzowego sprawozdanie roczne z przychodów i wydatków. Dokumentacja finansowa winna być przechowywana przez okres pięcioletni. Podlega ona kontroli Zarządu Zespołu oraz władz kościelny.

kp1

kp2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11. W jaki sposób sporządzać sprawozdania z działalności PZC?

Po pierwsze:

Sprawozdania ze spotkań (miesięczne) – należy przygotowywać zgodnie z harmonogramem i planem prowadzonych spotkań organizacyjno – formacyjnych (patrz pkt. 5).

Po drugie:

Sprawozdania finansowe –  przygotowuje i prowadzi skarbnik czyli osoba, która ma, bądź miała już doświadczenie w prowadzeniu księgowości, bądź ma matematyczne predyspozycje i lubi liczyć. Jednakże ważne jest, aby osoba ta miała wstępne przygotowanie do prowadzenia dokumentacji finansowej PZC podlegającej pod osobowość prawną parafii w której działa.

Po trzecie:

Sprawozdania z indywidualnych akcji i kampanii parafialnych oraz diecezjalnych – należy przygotowywać zgodnie wytycznymi dokumentami i zaleceniami prowadzonych akcji, szczególnie jeśli dotyczy to działań we współpracy z Caritas Diecezji Siedleckiej. Należy zwrócić uwagę na zasady przeprowadzania poszczególnych akcji oraz terminowość ich przeprowadzania oraz rozliczania się z nich.  Do takich akcji należą m.in.:

– kampania 1% od podatku na cele statutowe Caritas Diecezji Siedleckiej;

– Jałmużna Wielkopostna  (Baranki Wielkanocne/Skarbonki);

– zbiórka żywności „Tak Pomagam”;

– kampania „Tornister Pełen Uśmiechu”;

– kampania społeczna „ Podaruj Kroplę Miłości”;

– akcja „Kilometry dobra”;

– program stypendialny „Skrzydła”;

– kampania „Wigilijne Dzieło Pomocy  Dzieciom”;

– Akcja „Embargo”;

– program pomocowy „Drachma” itp.

Po czwarte:

Sprawozdania roczne (podsumowujące)należy przygotowywać sprawozdanie merytoryczne oraz finansowe zgodnie ze sprawozdaniami miesięcznymi oraz  indywidualnymi z przeprowadzonych działań, akcji, kampanii prowadzonych w roku sprawozdawczym.

Na prośbę głównego koordynatora PZC sprawozdanie roczne należy przesłać do Caritas Diecezji Siedleckiej:

– drogą elektroniczną pod adres:

koordynator.parafie@caritas.pl  lub  siedlce@caritas.pl

– pocztą na adres:

Bpa Ignacego Świrskiego 57, 08-110 Siedlce (pokój nr 14)

tel. kontaktowy 780 061 313 (pon.-pt.:8:00-16:00)

– dostarczone osobiście na w/w adres.

II. AKCJE I KAMPANIE CARITAS DIECEZJI SIEDLECKIEJ DEDYKOWANE DLA PARAFII

KAMPANIĘ 1% PODATKU

111

JAŁMUŻNA WIELKOPOSTNA

 

bar-wie

3

ZBIÓRKA ŻYWNOŚCI

zbiu-zywnosci

 

tm

 

KAMPANIA „TORNISTER PEŁEN UŚMIECHÓW”

9

KAMPANIA „WIGILIJNE DZIEŁO POMOCY DZIECIOM”

13

AKCJI „EMBARGO”

embargoo

PROGRAM STYPENDIALNY „SKRZYDŁA”

14

INNE…

dr

Program „Drachma” prowadzony przez Caritas Diecezji Siedleckiej, służy wsparciu finansowemu osób lub rodzin, których normalne funkcjonowanie jest zagrożone przez szczególnie trudną sytuację materialną oraz tych, którzy znaleźli się w wyjątkowo trudnej sytuacji losowej.

Dane kontaktowe organizatora:

Organizator: Caritas Diecezji Siedleckiej, ul Budowlana 1, 08-110 Siedlce

Koordynator Organizatora:  Ilona Trojnar

Kontakt  z koordynatorem akcji: tel.  512-789-490  (pon.-pt.:8:00-16:00)

E -mail: itrojnar@caritas.pl

Kto może zgłosić osobę/rodzinę do programu „Drachma”?

Do programu „Drachma” zgłaszają osobę/rodzinę przedstawiciele ze społeczeństwa lokalnego, które zobowiązują się regularnie wpłacać określoną kwotę na rzecz potrzebującej  /wypełnia deklarację/.

DARCZYŃCY

Darczyńca przystępuje do programu „Drachma” na podstawie wypełnionej deklaracji w ramach której wybiera wysokość deklarowanej kwoty i okres przez jaki będzie wspierał osobę lub rodzinę objętą programem. Darczyńcami na rzecz programu „Drachma” mogą być zarówno osoby prawne i osoby fizyczne. Można także zorganizować zbiórkę w parafii lub innego środowiska (np. pracy).

Przekazanie określonej kwoty pieniężnej na rzecz programu „Drachma” odbywa się:

  • w przypadku osoby prawnej na podstawie umowy darowizny,
  • w przypadku osoby fizycznej na podstawie wypełnionej deklaracji.

Czy mogę znać wydatkowanie wpłacanych środków?

Na pisemną prośbę Darczyńcy koordynator przedstawia zgodne z przeznaczeniem rozliczenie środków przekazanych na rzecz programu „Drachma”.

Pomoc będzie przyznawana w ramach środków pozyskanych przez zdeklarowanych darczyńców na rzecz programu „Drachma” dla wskazanej osoby.

Jak pozyskać darczyńców do programu „Drachma” w parafii?

Aby pozyskać darczyńców w parafii należy przygotować wewnętrzną kampanię pozyskania środków poprzez:

– przygotowanie filmiku, prezentacji odnośnie osoby/rodziny, która potrzebuje wsparcia;

– przygotowanie ogłoszeń dla wiernych w parafii w celu poinformowania o prowadzonej akcji;

– zamieszczenie informacji/plakatów na parafialnej stronie internetowej/ gazetce parafialnej/ gablocie oraz poprzez współpracę z lokalną prasą;

– inne działania realizowanie poprzez wspólnoty, grupy i wiernych w parafii.

 

 

III.   DZIAŁANIA I AKCJE REALIZOWANE POPRZEZ PARAFIĘ

PARAFIALNY PUNKT POMOCY DORAŹNEJ / CHARYTATYWNEJ

punkt

Parafialne Zespoły Caritas świadcząc pomoc charytatywną w ramach poszczególnych społeczności parafialnych, często korzysta z możliwości lokalowych jakie posiada parafia tworząc parafialne punkty pomocy charytatywnej.  Każdy, kto potrzebuje pomocy w formie artykułów spożywczych, rzeczowych może przyjść do punktu w określonym czasie i wyznaczonych godzinach dyżurowania i skorzystać z pomocy, bądź tę pomoc udzielić. Miejsce to jest więc bardzo ważnym „narzędziem” pracy wolontariuszy PZC.

Jakie informacje są ważne dla parafian?

Parafialny Zespół Caritas  prowadząc  punkt pomocy charytatywnej powinien  jasno podać  następujące informacje:

– w jakich dniach tygodnia punkt jest czynny oraz w jakich godzinach

– jaka pomoc jest udzielana w punkcie (pomoc żywnościowa / rzeczowa / finansowa / specjalistyczna / duchowa itp.)

– dane kontaktowe (telefon / adres e-mail / strona internetowa itp.)

– regulamin

Jakie zadania realizowane są przez zespół wolontariuszy prowadzących punkt pomocy?

  • kształtowanie postaw moralnych i duchowych podopiecznych,
  • umacnianie odpowiedzialności za życie swoje i członków rodziny,
  • rozpoznawanie faktycznych potrzeb osób zgłaszających się po pomoc i kwalifikowanie ich do określonych świadczeń,
  • wspieranie osób, które nie mogą samodzielnie przezwyciężyć trudności życiowych,
  • w miarę możliwości zaspokajanie potrzeb bytowych podopiecznych, wydawanie żywności (w tym m.in. żywności w ramach programów unijnych oraz pozyskanej w trakcie zbiórek  w sklepach), odzieży, artykułów chemiczno- higienicznych,  sprzętu gospodarstwa domowego,
  • umożliwienie podopiecznym skorzystania z kąpieli i wyprania odzieży (na miarę możliwości w parafii),
  • udzielanie nieodpłatnego poradnictwa  prawnego i socjalnego a przede wszystkim duchowego,
  • zwiększanie zaangażowania społecznego przez rozwój wolontariatu,
  • ścisła współpraca z innymi grupami i wspólnotami w parafii oraz jednostkami Caritas, w celu zapewnienia naszym podopiecznym kompleksowego wsparcia,
  • pomoc podopiecznym w znalezieniu pracy,
  • pomoc podopiecznym w załatwianiu trudnych spraw w urzędach, szpitalach, parafiach itp.,
  • pozyskiwanie sponsorów i darczyńców,
  • pomieszczenia do spotkań organizacyjnych, formacyjno – szkoleniowych itp.

Wszystko zależy od inicjatyw podejmowanych przez członków zespołów charytatywnych.

 

Przekazywanie darów rzeczowych do punktu?

Parafianie mogą przekazywać dary zarówno rzeczowe jak i finansowe w punkcie prowadzonym przez Parafialny Zespół Charytatywny w czasie dyżurowania zespołu. Dary rzeczowe powinny być w dobrym stanie, czyste oraz nieprzeterminowane (dotyczy głównie żywności).

Mogą to być następujące darzy rzeczowe:

Artykuły spożywcze:

  • mąka, kasza, ryż, makaron
  • dżemy, soki, sałatki warzywne
  • konserwy mięsne i rybne
  • sery, masło, margaryna, jogurt (konieczna chłodziarka)
  • oleje
  • słodycze, ciastka
  • owoce, warzywa

Artykuły chemiczne i sanitarne

  • środki czystościowe – proszki, mydło (w kostkach i w płynie), pasta do zębów
  • pasty konserwujące, płyny do mycia naczyń, różnych powierzchni
  • papier toaletowy, ręczniki papierowe, chusteczki higieniczne
  • sprzęt do sprzątania – szczotki, ścierki, zmywaki, mopy

Odzież i obuwie:

  • ubranka dziecięce, swetry, koszulki
  • kurtki, płaszcze, czapki, szaliki, rękawiczki
  • obuwie dziecięce zimowe i letnie, sportowe
  • sukienki, garnitury, bielizna

Materiały budowlane:

Wyposażenie wnętrz:

  • meble (jako pośrednictwo bądź w przypadku posiadania większego magazynu)
  • poduszki, kołdry, pościel, koce

Artykuły szkolne:

  • książki (o tematyce dziecięcej i młodzieżowej)
  • zeszyty, bloki rysunkowe, tornistry, plecaki, piórniki itp.

Zabawki:

  • przytulanki, lalki, gry, samochody, puzzle i inne
  • inne…

ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO – 11 LUTEGO

chor

11 lutego w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, obchodzony jest corocznie Światowy Dzień Chorego, którego celem jest zwrócenie uwagi na specyficzną sytuację osób chorych i uwrażliwienie społeczeństwa na potrzebę pomocy chorym w szpitalach i domach.

Caritas w Polsce od ponad 25 lat rozwija posługę miłosierdzia i wyspecjalizowanej pomocy wobec osób chorych i starszych oraz dostęp do sprzętu rehabilitacyjnego.

W tym dniu w parafiach odprawiane są Msze Święte w intencji osób chorych.  Z okazji Światowego Dnia Chorego nie tylko osoby chore, ale też i ci, którzy się nimi opiekują, mogą uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.

 

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH – JAKO UŚWIĘCENIE CIERPIENIA


 

     Sakrament namaszczenia chorych bardzo często kojarzony jest z przygotowaniem chorego na śmierć. Nic bardziej mylnego – sakrament ten ma pomóc choremu w powrocie do zdrowia,

Jak należy przygotować się do przyjęcia Kapłana, który udzieli sakramentu namaszczenia chorych?

Wcześniej należy zgłosić chorego w kancelarii parafialnej i umówić się na przyjęcie Kapłana w  domu.

Jak przygotować mieszkanie do odwiedzin chorych?

  • stolik nakryty białym obrusem, na nim krzyż,
  • obok zapalona świeca,
  • spodeczek, na nim nieco waty lub chleba,
  • woda święcona,
  • szklanka z wodą i łyżka,
  • ręcznik

Kapłan modli się z chorym w obecności rodziny.

 

JAKIE INICJATYWY MOŻNA PODJĄĆ W PARAFII?


Aby zaangażować osoby chore, niepełnosprawne, które często zamknięte są w czterech ścianach w działania podejmowane poprzez parafię

organizowane są różnego rodzaju działania, tj.: odwiedziny chorych w domach, szpitalach i hospicjach, wręczanie obrazków drobnych podarunków przygotowanych wcześniej przez wolontariuszy,  uroczysty poczęstunek dla chorych na plebani itp.  Organizowane są  również w parafiach  pielgrzymki do Sanktuariów Maryjnych z udziałem osób chorych i ich opiekunów.

VI. „WSKAZANIA DUSZPASTERSKIE DLA PARAFIALNYCH ZESPOŁÓW CARITAS” Z DNIA 1-2 MARCA 2000 R. KOMISJI CHARYTATYWNEJ EPISKOPATU POLSKIEGO

W przygotowaniu…

V. KODEKS ETYCZNY WOLONTARIUSZA

KODEKS ETYCZNY WOLONTARIUSZA CARITAS

1. Bóg mnie kocha. Ja też chcę kochać innych ludzi.
Jestem obdarowany bezgraniczną miłością przez Boga, dlatego chcę choć w części odpowiedzieć na nią kochając innych ludzi – siostry i braci. Pragnę wypełnić największe przykazanie, które zostawił mi Jezus.
2. Szanuję godność każdego człowieka. To mój bliźni.
Wszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi i nosimy w sobie Boże podobieństwo. Dlatego szanuję każdego człowieka i cieszę się nim.
3. Mam nadzieję. Dzielę się nią z innymi.
Chrystus uczy mnie nadziei, która wykracza poza historię. Żyję w perspektywie wieczności, wiedząc, że każde dobro będzie przez Boga docenione.
4. Nie patrzę obojętnie na krzywdę i cierpienie. Reaguję.
Być człowiekiem oznacza stawać po stronie słabszych, bezbronnych, chorych, starszych, wykluczonych i biednych. Pomagam wszystkim tak, jak chciałbym, aby inni mi pomagali.
5. Słucham. Staram się współczuć.
Chętnie słucham tego, co mają mi do powiedzenia inni. Staram się rozumieć to, co przeżywają. Próbują współ-czuć.
6. Wierzę w moc słowa „razem”. Dlatego pracuję w zespole.
Staram się przezwyciężać pokusę wybujałego indywidualizmu. Pracuję razem z innymi. Chcę być przyjacielem tych, którzy czynią dobro.
7. Cenię  sobie przyjaźń. Dziękuję Bogu za przyjaciół.
Jestem szczęśliwy, gdyż mam przyjaciół, z którymi mogę podzielić się sobą i swoim światem. Dziękuję Bogu za Jego miłość, która objawia się w życzliwości osób, z którymi jestem blisko.
8. Dotrzymuję słowa. Konsekwentnie realizuję podjęte zadania.
Nie składam próżnych obietnic. Cenię sobie dane słowo. Dzięki temu inni mogą na mnie liczyć.
9. Pracuję nad sobą. Chcę być dojrzałym człowiekiem.
Zależy mi na tym, aby być prawdziwym człowiekiem. Dlatego potrafię od siebie wymagać. Czuwam nad moim sumieniem. Nie zaśmiecam umysłu tym, co jest bezwartościowe.
10. Najwięcej radości sprawia mi obdarowywanie.
Cieszę się, że mogę być komuś potrzebny. Nie wymagam wdzięczności. Największą satysfakcję daje mi myśl, że Bóg jest ze mnie dumny.