Uwielbienie Miłosierdzia Bożego

Bądź uwielbiony miłosierny nasz Boże,
Wszechmocny nasz Stwórco i Panie,
Cześć Ci oddajemy w najgłębszej pokorze,
Pogrążając się w Bóstwa Twego oceanie.
Lecz człowiek nie wytrwał w próby godzinie,
Za podszeptem złego, stał się niewierny Tobie,
Utracił łaskę i dary, a została mu nędza jedynie,
Łzy, cierpienie, ból, gorycz – dopokąd nie spocznie w grobie.
Ale Ty, miłosierny Boże, nie dopuściłeś zginąć ludzkości,
I dałeś obietnice Odkupiciela,
Nie pozwalasz rozpaczać, choć są wielkie nasze złości,
I wysyłasz proroków Swoich do Izraela.
Jednak dzień i noc woła ludzkość do Ciebie,
Z otchłani nędzy, grzechów i wszelkiej boleści,
Usłysz jęk i łzy, Który królujesz w niebie,
Boże wielkiego miłosierdzia, Boże litości.
Zawinił człowiek, lecz przeprosić nie jest w stanie,
Bo nieskończona przepaść się rozwarła między Bogiem a człowiekiem,
l woła głosem swej nędzy: – Ześlij nam zmiłowanie.
Lecz milczy Jehowa, . , i przechodzi wiek za wiekiem.
Lecz potęguje się tęsknota całej ludzkości,
Za Tym, Który był im przyobiecany:
Przyjdź Baranku Boży i zgładź nasze złości,
Przyjdź, oświeć nasze ciemności, jak promień świetlany.
I woła ludzkość bez przestanku do Ciebie, Panie nad pany,
Do niezgłębionego miłosierdzia Twego, do Twojej litości,
O wielki Jehowa, daj się być przebłagany,
Wspomnij na Twą dobroć i przebacz nasze złości.
(Dzienniczek nr 1744)

Może Ci się również spodoba